Plombowanie zębów. Standardowa procedura stomatologiczna

Plombowanie zębów to najbardziej standardowy i najczęściej wykonywany zabieg w gabinecie stomatologicznym. Wielu Pacjentom „plomba” kojarzy się po prostu z leczeniem próchnicy. W rzeczywistości ta procedura stomatologii zachowawczej ma również odbudować możliwie dużą część utraconych tkanek i przywrócić prawidłową funkcję zęba, a także zabezpieczyć go przed dalszym rozwojem procesu próchnicowego.

Przeczytaj również: Skąd wiadomo, że ząb jest martwy?

Spis treści:

• Plomba
• Kiedy
• Ból
• Przebieg
• Izolacja zęba
• Pytania

Czym właściwie jest plomba?

To wypełnienie stomatologiczne, czyli materiał umieszczany w ubytku powstałym w wyniku utraty tkanek zęba. Stosujemy materiały kompozytowe, które pozwalają uzyskać odpowiednią wytrzymałość i estetykę. Obecnie jednym z najważniejszych założeń stomatologii minimalnie inwazyjnej jest maksymalne zachowanie zdrowych tkanek. Oznacza to, że lekarz nie usuwa zdrowego szkliwa i zębiny bez potrzeby. Zakres opracowania odpowiada rzeczywistemu rozmiarowi i charakterowi zmiany.

Kiedy potrzebne jest plombowanie zęba?

Najczęstszym wskazaniem do wykonania wypełnienia jest próchnica. Choroba ta prowadzi do stopniowej demineralizacji i destrukcji twardych tkanek zęba. Początkowo zmiana może być bardzo mała i nie powodować żadnych dolegliwości. Jednakże w miarę postępu procesu próchnicowego powstaje ubytek.

Nie każda zmiana próchnicowa wymaga automatycznie wykonania klasycznej plomby. Początkowe zmiany bez utraty ciągłości powierzchni szkliwa leczymy metodami nieinwazyjnymi, np. poprzez działania remineralizacyjne czy infiltrację. Decyzja zależy od aktywności i głębokości zmiany. Plombowanie jest natomiast wskazane wtedy, gdy doszło już do ubytku wymagającego mechanicznej odbudowy.

Czy ząb trzeba plombować, jeśli nie boli?

Tak. Brak bólu nie oznacza, że ząb jest zdrowy. Próchnica we wczesnych i średnio zaawansowanych stadiach bardzo często przebiega bezobjawowo. Pacjent może normalnie jeść, pić i szczotkować zęby, nie odczuwając żadnych dolegliwości.

Dlatego tak ważne są regularne kontrole stomatologiczne. Dzięki nim lekarz może wykryć zmianę próchnicową na etapie, na którym konieczne jest jedynie niewielkie wypełnienie.

Odkładanie leczenia do momentu pojawienia się bólu może doprowadzić do znacznego powiększenia ubytku. Jeżeli próchnica zbliży się do miazgi, sytuacja będzie jeszcze bardziej skomplikowana. W skrajnym przypadku może dojść do zapalenia lub martwicy miazgi i konieczności przeprowadzenia leczenia kanałowego.

Jak przebiega plombowanie zęba?

Pierwszym etapem jest diagnostyka. Lekarz ocenia stan zęba, lokalizację zmiany, jej rozległość oraz relację z miazgą.

Po zakwalifikowaniu zęba do leczenia stosujemy znieczulenie miejscowe. Następnie izolujemy ząb od wilgoci. W przypadku odbudowy kompozytowej jest to szczególnie ważne, ponieważ prawidłowa adhezja materiału do tkanek zęba wymaga odpowiednich warunków podczas procedury. Kolejnym etapem jest opracowanie ubytku. Lekarz usuwa zainfekowane i nieodpowiednio rokujące tkanki, jednocześnie starając się zachować jak najwięcej zdrowej struktury zęba.

Po przygotowaniu powierzchni zęba następuje etap adhezyjny. Przygotowujemy szkliwo i zębinę. Materiał kompozytowy aplikujemy warstwami. Poszczególne porcje materiału odpowiednio modelujemy i polimeryzujemy światłem. Pozwala to uzyskać kontrolę nad kształtem odbudowy oraz ograniczyć niekorzystne naprężenia związane ze skurczem polimeryzacyjnym.

Na końcu opracowujemy wypełnienie, nadając mu odpowiedni kształt, sprawdzamy kontakty zębowe, a następnie wykonujemy polerowanie.

Dlaczego konieczna jest izolacja zęba podczas plombowania?

Materiały kompozytowe wykorzystują techniki adhezyjne, dlatego warunki, w jakich wykonujemy odbudowę, mają znaczenie dla jakości połączenia materiału z tkankami zęba.

Ślina, krew czy płyn z rowka dziąsłowego mogą utrudnić uzyskanie przewidywalnej adhezji. Aby temu zapobiec wykorzystujemy koferdam, czyli specjalną gumową membranę, izolującą leczony ząb od środowiska jamy ustnej. Koferdam poprawia widoczność pola zabiegowego i ułatwia utrzymanie suchego środowiska. Dla Pacjenta może również zwiększać komfort, ponieważ ogranicza kontakt z wodą i materiałami stosowanymi podczas procedury.

Plombowanie zębów. Najczęstsze pytania pacjentów

Czy plombowanie zawsze wymaga znieczulenia?

Nie. Przy niewielkich, płytkich ubytkach leczenie może czasami odbyć się bez znieczulenia. Przy głębszych zmianach lub większej wrażliwości Pacjenta znieczulenie miejscowe pozwala zwiększyć komfort.

Czy biała plomba jest trwała?

Tak, współczesne materiały kompozytowe są bardzo trwałe, ale ich żywotność zależy od wielu czynników. Nie istnieje określony termin, po którym każdą plombę należy automatycznie wymienić.

Czy można jeść po plombowaniu?

Jeżeli nie zastosowano znieczulenia, zwykle nie ma konieczności długiego oczekiwania. Jeżeli Pacjent jest znieczulony, należy poczekać do odzyskania pełnego czucia, aby uniknąć przypadkowego pogryzienia tkanek miękkich.

Czy plomba może wypaść?

Tak. Wypełnienie może ulec uszkodzeniu lub utracić szczelność. Przyczyną może być między innymi duże obciążenie, rozległość odbudowy, pęknięcie zęba, próchnica wtórna albo problemy z połączeniem materiału z tkankami zęba.

Czy pod plombą może boleć ząb?

Tak. Przyczyną może być między innymi głęboki ubytek, przejściowa reakcja miazgi, zbyt wysokie wypełnienie, nieszczelność, próchnica wtórna lub rozwijający się stan zapalny miazgi. Jeśli ból jest silny albo długo się utrzymuje, skontaktuj się z nami!