Piaskowanie zębów. Dlaczego nie zastępuje wybielania?
Piaskowanie zębów wielu Pacjentom kojarzy się przede wszystkim z możliwością uzyskania jaśniejszego i bardziej estetycznego uśmiechu. Rzeczywiście, po piaskowaniu zęby często wyglądają na wyraźnie jaśniejsze. Nie oznacza to jednak, że zabieg ten jest formą wybielania zębów.
Różnica jest bardzo istotna. Piaskowanie usuwa przede wszystkim osady i przebarwienia znajdujące się na powierzchni zębów, natomiast wybielanie zmienia kolor zęba poprzez działanie środków wybielających na barwniki znajdujące się w jego strukturze. Obie procedury mogą poprawiać estetykę uśmiechu, ale działają na zupełnie innej zasadzie i odpowiadają na inne potrzeby Pacjenta.
Przeczytaj również: Czy można usunąć kilka zębów podczas jednej wizyty?
Spis treści:
Na czym polega piaskowanie zębów?
Piaskowanie zębów wykonujemy przy użyciu specjalnego urządzenia, które kieruje na powierzchnię zębów strumień powietrza, wody i drobnych cząstek proszku. Dzięki odpowiednio dobranym parametrom możliwe jest skuteczne usuwanie osadów oraz powierzchniowych przebarwień z miejsc, które trudno dokładnie oczyścić podczas codziennego szczotkowania.
Określenie „piaskowanie” jest powszechnie stosowane, ale używany w stomatologii materiał nie jest oczywiście zwykłym piaskiem. To różne rodzaje proszków o określonych właściwościach fizycznych. Ich dobór uwzględnia rodzaj osadu, stan szkliwa, kondycję dziąseł oraz obecność uzupełnień protetycznych czy implantów.
Drobne cząstki proszku, transportowane przez strumień powietrza i wody, oddziałują na powierzchniowe złogi i pomagają je odrywać. W efekcie z powierzchni zębów usuwany jest biofilm oraz osad, który może powodować żółtawe lub brunatne przebarwienia.
Piaskowanie jest jednym z elementów profesjonalnej higienizacji, a nie zabiegiem wykonywanym całkowicie niezależnie od pozostałych procedur. Jeżeli na zębach znajduje się kamień nazębny, konieczne może być najpierw jego usunięcie za pomocą skalingu. Dopiero wtedy możliwe jest dokładne oczyszczenie powierzchni z osadów i przebarwień.
Jakie przebarwienia można usunąć podczas piaskowania?
Skuteczność piaskowania zależy przede wszystkim od rodzaju przebarwienia. Zabieg najlepiej sprawdza się w przypadku osadów zewnętrznych, czyli takich, które znajdują się na powierzchni szkliwa.
Typowym przykładem są przebarwienia związane z częstym piciem kawy i herbaty. Zawarte w tych napojach związki barwnikowe mogą stopniowo odkładać się na powierzchniach zębów, szczególnie w miejscach, w których higiena jest mniej dokładna. Podobny problem może występować u osób regularnie pijących czerwone wino lub palących papierosy. Osad może również gromadzić się w okolicy szyjek zębowych, między zębami oraz wokół elementów aparatów ortodontycznych.
Piaskowanie usuwa między innymi:
- osad po kawie i herbacie,
- część przebarwień związanych z paleniem tytoniu,
- powierzchniowe osady powstałe w wyniku diety,
- biofilm i zanieczyszczenia znajdujące się w trudno dostępnych miejscach,
- część przebarwień powierzchniowych powstających wokół aparatów ortodontycznych czy niektórych uzupełnień.
A co z wewnętrznymi przebarwieniami? Mogą one być związane między innymi ze zmianami zachodzącymi w obrębie zębiny, procesami starzenia się zęba, przebytymi urazami oraz niektórymi zaburzeniami rozwojowymi. Przed decyzją o piaskowaniu czy wybielaniu oceniamy, czy problemem jest rzeczywiście przebarwienie powierzchniowe, czy naturalny kolor zęba albo przebarwienie znajdujące się wewnątrz jego tkanek.
Piaskowanie a wybielanie zębów. Na czym polega różnica?
Piaskowanie i wybielanie zębów mogą prowadzić do wizualnego rozjaśnienia uśmiechu, ale osiągają ten efekt zupełnie innymi drogami. Piaskowanie usuwa to, co znajduje się na powierzchni zęba. Wybielanie oddziałuje na jego wewnętrzne przebarwienia.
Podczas piaskowania nie dochodzi do chemicznej zmiany naturalnego koloru szkliwa. Usuwamy natomiast osad, który może sprawiać, że zęby wyglądają na ciemniejsze. Po jego usunięciu Pacjent odzyskuje naturalny odcień zębów. Wybielanie zębów wykorzystuje natomiast substancje wybielające, najczęściej związki na bazie nadtlenku wodoru lub nadtlenku karbamidu. W odpowiednich warunkach środki te uwalniają aktywne formy tlenu, które oddziałują na związki odpowiedzialne za kolor zębów. W rezultacie dochodzi do rozjaśnienia ich naturalnego odcienia.
Jeżeli zęby mają prawidłowy, naturalny kolor, ale są pokryte wyraźnym osadem, piaskowanie może przynieść dokładnie taki efekt, jakiego oczekuje Pacjent. Wybielanie w takiej sytuacji może być niepotrzebne. Jeżeli natomiast powierzchnie zębów są czyste, ale ich naturalny odcień jest dla Pacjenta zbyt ciemny lub żółtawy, samo piaskowanie nie zmieni znacząco koloru. Wtedy można rozważyć wybielanie, o ile nie występują przeciwwskazania.
Czy piaskowanie zębów jest bezpieczne?
To standardowa procedura profesjonalnej higienizacji. Ważny jest jednak właściwy dobór techniki, proszku i parametrów urządzenia do konkretnego Pacjenta. Nie każdy proszek będzie odpowiedni dla każdej powierzchni. Różnią się one między sobą wielkością cząstek, twardością i właściwościami ściernymi.
Podczas konsultacji zawracamy również uwagę na stan dziąseł. Jeżeli występuje aktywny stan zapalny lub zaawansowana choroba przyzębia, bierzemy to pod uwagę, planując higienizację. W niektórych przypadkach bowiem potrzebne jest bardziej specjalistyczne leczenie periodontologiczne zamiast standardowego zabiegu kosmetycznego.
Pacjent może po piaskowaniu odczuwać przejściową nadwrażliwość. Nie oznacza to jednak uszkodzenia szkliwa. Często wynika z usunięcia osadu z powierzchni zębów lub z faktu, że wcześniej kamień nazębny przykrywał fragmenty powierzchni korzeni.
Szczególną ostrożność zachowujemy również w przypadku uzupełnień protetycznych. Korony, licówki, mosty mają odmienne właściwości powierzchniowe niż naturalne szkliwo.
